Po WROC# 2016

Im dłużej słuchałem, tym więcej pojawiało się pytań. Możliwość rozmowy z każdym z prelegentów na after party bardzo pomogła, ale teraz – jakby się dłużej zastanowić – wychodzą kolejne rzeczy o które mogłem ich spytać.

Dla mnie osobiście takie doświadczenia są bezcenne, dlatego trochę szkoda było widzieć jak mało osób podchodzi do naszych gości porozmawiać. Do biernego udziału w konferencji polecam następnym razem wybrać internetową transmisję.

Prelegentem zostaje się z dwóch powodów – aby wygłaszać prezentacje oraz odpowiedzieć na pytania związane z nimi, bądź ze swoją pracą. Jeśli przeleciałbym pół Europy, aby tylko poprowadzić godzinny wykład, to czułbym trochę niedosyt.

Prezentacje

Prawdopodobnie obejrzę jeszcze raz wykłady Iana, Marka i Chrisa jak tylko będą dostępne. Chwilowo mają dla mnie największą wartość.

From Monolith to Microservices – temat słyszany tak wiele razy, ale nigdy nie było okazji zagłębić się w szczegóły. Dowiedziałem się paru rzeczy, ale zdecydowana większość czasu była poświęcona aspektowi biznesowemu.

My First Startup (And Other Mistakes) – dla osób nowych w temacie powinna być bardzo dobra. Ja zapamiętałem dwie bardzo ważne rady. Tworzyć wiele landing page’y pod różnymi domenami i obserwować ruch na nich. Stworzyć sobie stały zestaw pytań, które zadaje się grupie testowej.

The Things Git Can Do (that none of the GUIs ever told you about) – masa sztuczek z Git’a. Pewnie do wykładu wrócę dopiero kiedy będę musiał korzystać z Git’a zamiast z Team Foundation Version Control. W porządku jest, że możemy wrzucić zmiany w dosłownie dowolne miejsce naszego drzewka, ale poprawianie starych commitów jest dla mnie trochę bez sensu (o czym chyba nawet Enrico wspomniał na Q&A).

Entity Framework Core and OS X: WAT? – sama prezentacja ukazała mi niewiele – stary, dobry EF, którego możemy użyć teraz na MAC’u. Właściwie to nic poza tym. No i żeby nie używać Core’a, bo nie ma jeszcze stabilnej wersji.

What do you mean ‚a front-end build pipeline’!? Trochę o JS i package managerach. Do 80% świetna, ale po prośbie organizatorów o przyspieszenie trochę się pogubiłem. Mam nadzieję że Objectivity udostępni nagrania z sesji. Do nauki: TypeScript, Angular, Node i npm. W mitycznym wolnym czasie oczywiście.

ASP.NET Core. Ważne info: Microsoft po oficjalnym ubiciu (wypuszczeniu ostatecznej aktualizacji) .NET 4.6 będzie go musiał wspierać przez co najmniej 10 lat. Dlatego wizja nagłego przerzucenia się z WPF’a na UWP nie nastąpi. Natomiast odpalanie .NET Core pod Linuxem może wyglądać dość interesująco (zwłaszcza z informacją z zeszłego tygodnia – Announcing SQL Server on Linux).

Prelegenci

Nie miałem okazji spotkać się z Enrico Campidoglio, który musiał uciekać parę godzin po swoim wykładzie. Zapamiętam go z dwóch powodów – nawiązania do Zero Wing’a ‚all your base are belong to us’ (którego chyba niewiele osób skojarzyło) i ‚Imagine there is no git. THERE IS NO GIT!’ 😀

Jedyne pytanie jakie miałem było do Iana, ale jakoś tak wyszło że zanim do niego dotarłem to spotkałem po drodze prawie wszystkich.

Glenn Condron. Czekając, aż Ian skończy rozmawiać z paroma osobami które obok niego stały, zaczepił mnie Glenn. Zadałem mu pytanie o którym od rana rozmyślałem: ‚Jak do 10-letniej aplikacji, rozwijanej równocześnie w kilku krajach, wprowadzić mikroserwisy?’. Tu nie ma prostych odpowiedzi. Mówił, że 5 lat temu był na moim miejscu i jedyne co mu przychodzi do głowy to teoria gier. Jest ona pojęciem zbyt rozległym, żeby nawet podejmować tu próbę definicji. Kto oglądał film ‚Piękny umysł’ powinien kojarzyć problem. Jeśli ktoś byłby ciekawy – odsyłam do jej jednego fragmentu, na który natknąłem się rok temu – dylematu więźnia:

Mark Rendle. Bardzo pozytywna osoba i ten moment zdziwienia, gdy zaczyna rozmowę od ‚Do I know you? Didn’t we meet before?’ 😎 Dałbym sobie rękę uciąć, że już go gdzieś spotkałem, ale nie mam pojęcia kiedy. Następnym razem już go nie zapomnę.

Chris Klug. Czyli długie rozważania o JavaScriptowych frameworkach oraz uwagi których nie używać. Aktualnie korzystam z MVC i pojedynczych plików js. Odhaczaliśmy po kolei kolejne nazwy i zostaliśmy niestety przy Angularze. Szkoda że kompletnie wyleciał mi z głowy Knockout.

Ian Cooper – chyba najciekawsza moja rozmowa. To samo pytanie o mikroserwisy. Dyskusja o etyce, NLP i wielu innych. Niestety zachowam ją dla siebie. Podsumowałem naszą rozmowę cytatem, który odnosi się zarówno do życia, jak i do dobrego kodu: ‚All that is necessary for the triumph of evil is that good men do nothing’. Zadanie domowe – przeczytać Martin Fowler – Microservices.

Julie Lerman. Za co jestem wdzięczny Julie, to za 5 min poświęcone na poszukanie wspólnie na Bingu integracji EF6 z Postgresem. Doszliśmy do tego samego wniosku, który znałem – Code-First jest nieobsługiwane. Desperaci podobno znajdą sposób, ale domyślnie to już tak pięknie nie jest.

Chciałbym także jeszcze raz podziękować wszystkim ludziom, z którymi rozmawiałem w czwartek. Obowiązkowo musi się tu znaleźć miejsce dla kolegi z Białegostoku, którego odprowadziłem na dworzec, a w międzyczasie namówił mnie na udział w Programistoku. Na 90% się tam pojawię 🙂